MinyatürAnsiklopedisi
Eser · Anı kitabı (otobiyografi) · Metin 1494–1529; resimli nüshalar 1589–1598 ve sonrası

Bâburnâme

Bâburnâme, Babür Devleti'nin kurucusu Zahîrüddin Muhammed Babür'ün (1483–1530) Çağatayca yazdığı anılarıdır; torunu Ekber, eseri 1589–1590'da Farsçaya çevirtip resimletti ve Ekber atölyesi dört resimli nüsha hazırladı.

Bir nehirde teknelerle geçen, tahtlı büyük bir teknede oturan Babür ve çevresindeki kayıkçılar.
Babür, Saun Nehri'ni geçiyor. Bâburnâme, 1598; Jagannâth'a atfedilir. Delhi Ulusal Müzesi, 50.336.Delhi Ulusal Müzesi; Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Bir hükümdarın kendi sesi

Babür, Fergana'nın küçük bir hükümdarı olarak başladığı hayatını, Semerkant'ı almak için verdiği mücadeleleri, Kâbil'e göçünü ve Hindistan'ı fethini aktardığı anılarında yazar. Eser Çağatay Türkçesiyle yazılmıştır; Babür bu dile "Türkî" der. Anlatım 1494'te on bir yaşında tahta çıkışı ile başlar ve 1529'a kadar uzanır; 1508–1519 arasındaki yıllar metinde yoktur. Eserin üç bölümü, Fergana ve Orta Asya, Kâbil ve Hindistan dönemleridir.

Bâburnâme, dönemin başka saray kronikleri gibi resmî bir anlatı değil, yazarın gözlemlerini, kararsızlıklarını, hatalarını, sevgi ve şiir zevkini gizlemeden aktaran bir metindir. Şiir söyler, arkadaşlarını anar, doğa gözlemleri yapar; Hindistan'ın iklimini, hayvanlarını ve bitkilerini nesnel bir merakla anlatır. Bu açıklık, eserin modern okurlarca "bilinçsiz bir otoportre" ve "açık sözlülük" ile övülmesine neden oldu. Leyden ve Erskine (1826), A. S. Beveridge ve W. M. Thackston gibi çevirmenler eseri İngilizceye aktardı.

Farsça çeviri ve resimli nüshalar

Babür'ün torunu Ekber, atasının anılarını imparatorluk ailesinin ortak malı hâline getirmek istedi. Çağatayca metin, Abdürrahim Han-ı Hânân tarafından 1589–1590'da Farsçaya çevrildi ve Kasım 1589'da imparatora sunuldu. Babür kendi anılarının resimlenmesini isteyen biri olarak görünmez; resimlendirme Ekber'in kararıdır.

Ekber atölyesi on yıl içinde dört resimli nüsha hazırladı. İlki 1913'te parçalanıp satıldı; yaklaşık yetmiş minyatürü dağıldı, yirmi kadarı V&A'dadır. British Library nüshasının aslında 183 minyatürden 143'ü, 1590'ların başından kalmıştır. Delhi Ulusal Müzesi'ndeki nüsha 1597–1598 tarihlidir ve neredeyse eksiksizdir. Dördüncü nüshanın büyük bölümü, metni eksik olmakla birlikte Moskova'daki Devlet Doğu Sanatları Müzesi'nde (57 yaprak) ve Baltimore'daki Walters Sanat Müzesi'nde (30 minyatür) saklanır.

Dağlık arazide yan yana iki sayfaya yayılmış, fil ve topçu içeren geniş savaş sahnesi.
Panipat Savaşı (Nisan 1526). Bâburnâme'nin 1598 tarihli nüshası, çifte sayfa.Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Resimlerin konuları

Resimler Babür'ün anlatısını sahne sahne izler. Saun Nehri'ni geçişi, Kâbil'de ve Hindistan'da şenlik ve ziyafetler, Panipat Savaşı (Nisan 1526), kız kardeşi Hanzâde Begüm'le Kunduz'da 1511 başında buluşması ve ordular arası görüşmeler resmedilir. Delhi nüshasındaki Panipat resmi çifte sayfa olarak tasarlanmış büyük bir savaş sahnesidir ve iki ordunun karşılaşmasını fil ve topçu ayrıntısıyla gösterir. Kunduz buluşması resminin altında "ʿAmel-i Mansûr" (Mansur'un işi) kaydı vardır.

İkinci bir grup resim doğa ve hayvanlarla ilgilidir. Babür, Hindistan'ın tanımadığı canlılarını (çeşitli geyik ve sığır türleri gibi) ayrıntılı tarif eder; atölye ressamları bu parçaları ayrı resimler hâlinde sundu. Hayvan ve bitki resmi konusunda Ekber döneminin en tanınan ustası Mansur, Cihangir döneminde bu uzmanlığı sürdürdü; bkz. Ustad Mansûr, Bitki ve hayvan.

Üslup ve yer

Ekber atölyesinin Bâburnâme resimleri, aynı dönemin Ekbernâme resimleriyle benzer ilkeleri izler: kalabalık sahneler, belirgin yüz ayrıntısı, mimari ve manzaranın metinle birlikte yerleştirilmesi. Ancak Babür'ün anlattığı yerler Hindistan dışında da yer alır (Fergana, Semerkant, Kâbil). Hindistan bölümlerindeki doğa resimleri bu betimlemelere dayanır; Orta Asya sahneleri ise İran ve Orta Asya kitap resmi geleneğinden gelen kompozisyon kalıplarını izler.

Bu nüshalar, Babür resminin ilk büyük atölye ürünlerinden biridir; üslup bakımından 1590'larda olgunlaşan evreyi temsil eder. Bazı resimlerde ressam adı yazılıdır: Delhi nüshasında Jagannâth'ın adı ve Mansur'un "işi" kaydı görülür.

Kırmızı bir çadırda Babür'ün kız kardeşi ve hanımlarla görüşmesini gösteren, altta kalabalık bir saray topluluğunun bulunduğu sahne.
Babür, Hanzâde Begüm ve diğer hanımlarla Kunduz'da (Ocak 1511). Bâburnâme, 1598; "ʿAmel-i Mansûr" kaydı.Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Babür'ün kendi sesi, ressamın gözü

Bâburnâme'nin Farsça çevirisi ve resimlenmesi, Babür'ün torunu Ekber'in aile geçmişini görünür kılma çabasının parçasıydı. Metin, Babür'ün gözlemlerini ayrıntılandırdığı için ressamlara somut görsel ipuçları verdi: nehir geçişi, sefer yolları, şenlikler, hayvan ve bitkiler. Bu sayede nüshalar yalnızca bir hükümdarın hayatını değil, Orta Asya'dan Hindistan'a uzanan coğrafyanın sosyal ve doğal görünümünü de belgeler. Ekber döneminin diğer büyük kitaplarıyla birlikte Ekbernâme bu görsel ve edebî programın parçasıdır.

Tartışmalar

Başlıca tartışmalar şunlardır: Dört resimli nüshanın birbirine göre sırası ve tarihi, bazı sayfaların hangi nüshaya ait olduğu, ressamların rollerinin tam dağılımı. İlk resimli nüshanın 1913'te parçalanması, bugünkü yaprakların birleştirilmesini zorlaştırır. Bir de Çağatayca asıl metin ile Farsça çeviri arasındaki farklar, resimlerin hangi metne dayandığı sorusunu gündeme getirir.

Görseller

Sanatçılar

Hamiler

Benzer eserler

Ekoller

Konular

Koleksiyonlar

Kaynaklar

Bu sayfa özet bilgi verir; tarihler ve atıflar kaynaklara göre değişebilir. Hata gördüyseniz düzeltme önerin. Son güncelleme: 10.10.2026.