MinyatürAnsiklopedisi
Eser · Resimli saltanat tarihi (şehnâme) · 1558

Süleymannâme

Süleymannâme, Arifî Fethullah Çelebi'nin Farsça manzum Şehnâme-i Âl-i Osmân'ın beşinci cildi olarak Kanunî Sultan Süleyman'ın saltanatını anlattığı ve yaklaşık 1558'de resimlendirilen, Topkapı Sarayı'nda H. 1517 numaralı yazmadır.

Çini ve kafes işleriyle süslü bir saray yapısında tahtta oturan padişah, iki yanında vezirler ve görevliler.
Safevi elçisinin kabulü sahnesi. Arifî, Süleymannâme, vr. 332a; Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, H. 1517. Commons başlığı sahneyi Şah Tahmasb'ın elçisinin 1532'deki kabulü olarak tanımlar.Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi; Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Şehnâme-i Âl-i Osmân'ın beşinci cildi

Süleymannâme, bağımsız bir kitap değil, Arifî Fethullah Çelebi'nin hanedan tarihini anlatan beş ciltlik Farsça manzum eseri Şehnâme-i Âl-i Osmân'ın son halkasıdır. Arifî, Kanunî Sultan Süleyman'ın atadığı ilk şehnâmeci olarak kabul edilir ve 1561/62'de öldü. İlk ciltler yaratılıştan ve peygamber kıssalarından başlayıp Osmanlı hanedanına ilerler; Commons'ta bu eserin birinci cildinden Âdem ile Havva, Habil ile Kabil'in kurbanı, Tufan ve Hz. İdris sahneleri, dördüncü cildinden ise Osman Gazi ve Orhan Gazi dönemi sahneleri bulunur. Beşinci cilt olan Süleymannâme Kanunî dönemine ayrılmıştır.

Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki H. 1517 numaralı nüsha 1558 dolayında tamamlanmıştır. Hacmi kaynaklara göre 617 yapraktır. Beş ciltlik Şehnâme-i Âl-i Osmân'ın toplamı yaklaşık 60.000 beyit olup son cilt (Süleymannâme) yaklaşık 36.000 beyittir. Kaynaklara göre 65 ile 69 arasında resim sayılır; fark nedeni açıklanmaz.

Şehnâme-i Âl-i Osmân ciltlerinin dağılımı

Commons'taki dosya adları, serinin ciltlerinin bugün farklı yerlerde olduğunu gösterir: birinci ve ikinci ciltler Yûsuf el-Herevî tarafından 1558'de istinsah edilmiş olarak anılır (ikinci cilt resimlerinden biri, Mescid'de Peygamber ve arkadaşları, Los Angeles County Museum of Art'ta M.73.5.446 numarayla bulunur); dördüncü cilt ise Mirzâ Hûy-ı Şîrâzî tarafından 1558 dolayında istinsah edilmiş ve bir özel koleksiyonda yer alır. Bu bilgiler yalnızca Commons açıklamalarına dayanır ve kataloglarla doğrulanmalıdır. Topkapı'daki H. 1517'nin kendi istinsah kaydı ise bu sayfada belirtilmemiştir.

Mavi kubbeli, zarif süslü bir saray iç mekânında divan toplantısı ve elçi kabulü; üstte metin satırları.
Safevi elçisi Ferruhzâd Bey'in Kanuni Sultan Süleyman'ın huzuruna kabulü (Amasya Antlaşması dönemi). Süleymannâme, vr. 603a; Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, H. 1517 (Commons açıklamasına göre).Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi; Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Kanunî dönemi ve kitabın arka planı

Kanunî Sultan Süleyman 1520'de tahta çıktı ve 1566'daki Zigetvar seferinde öldü; dönemi Osmanlı tarihinin en uzun ve en geniş saltanatlarından biri sayılır. Saltanatın başlıca olayları şunlardır: Rodos'un fethi (1522), Mohaç (1526), Viyana kuşatması (1529), Irakeyn seferi (1534-1536), Safevi Devleti ile Amasya Antlaşması (1555). Arifî'nin eseri bu olayları 1558 dolayında, saltanatın sonu henüz gelmemişken resimledi.

Hünernâme'nin ikinci cildi aynı saltanatı 1588 dolayında yeniden resimlemiştir; iki kitap aynı konuyu farklı yıllarda, farklı atölye düzenleriyle anlatır.

Kapsam ve içerik

Kitap, Kanunî'nin tahta çıkışından (1520) 1555 Amasya Antlaşması'na kadar uzanan olayları savaş, kuşatma, av ve resmî kabul sahnelerinde toplar. Kaynaklar resimleri savaşlar, kabuller, avlar ve kuşatmalar olarak sıralar; Rodos kuşatması (1522), Safevi elçilerinin kabulleri ve şehzadelerin 1530 sünnet şenliği kitaptaki sahneler arasındadır. Rodos kuşatması resminde yeniçeriler tüfekle surlara yönelir, Saint-Jean şövalyeleri ise zırhlı biçimde savunur. 1530 sünneti resminde köçekler çalpara eşliğinde dans eder, çalgıcılar eşlik eder.

Diplomatik sahneler ayrı bir yer tutar. Safevi Şahı Tahmasb'ın elçisinin padişah tarafından kabulü, kitabın iki resminde karşımıza çıkar: biri vr. 332a'da (Commons başlığı olayı 1532 olarak tarihler), diğeri vr. 603a'da (Amasya Antlaşması dönemi). İki resim de mimari yapı, çini bezemeli iç mekân ve kalabalık protokol düzeniyle benzer bir kurguyu paylaşır.

Mavi ve kırmızı desenli zeminde oturan çalgıcılar; ortada dans eden iki köçek.
1530 şehzade sünnet şenliğinde köçekler ve çalgıcılar. Süleymannâme, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, H. 1517 (Commons açıklamasına göre; Esin Atıl'ın yayınından).Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi; Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Siyasi bir imaj çalışması

Kitap bir imaj düzeltme çalışması olarak yorumlanır: Süleyman'ın yaşlanması ve 1553'te oğlu Şehzade Mustafa'nın idamı sonrasında popülaritesi düşmüştü; kitap onu ilahî olarak seçilmiş "kâmil insan" ve Peygamber'den sonra gelen ikinci kişi olarak sunar. Bu yoruma göre kitap yalnızca bir olay günlüğü değil, bir meşruiyet metnidir; bu yorum tek açıklama değildir.

Kitap halka dağıtılmak için yapılmamıştır; saray seçkinlerine ve hanedan arşivine hitap eder. Bu yönüyle Hünernâme ve Şehinşahnâme ile aynı kurumsal geleneğin bir parçasıdır.

Üslup

Resimler yoğun renkli, geometrik desenli ve kompozisyon bakımından kuşak veya katmanlar hâlinde düzenlenmiştir. Osmanlı askerleri kırmızı külahlı beyaz sarıklarıyla, yabancılar ise kendi giysileriyle ayırt edilir; böylece kalabalık sahnelerde taraflar kolay okunur. Saray iç mekânları çini ve kafes desenleriyle bölmelere ayrılır; ressam her bölmeye farklı bir grup yerleştirir. Metin satırları resim alanının içine yazılmıştır.

Resimleri yapan ressamların adları bilinmez; beş kadar adı bilinmeyen sanatçıdan söz edilir. Esin Atıl'ın "Süleymanname: The Illustrated History of Süleyman the Magnificent" (1986) çalışması, kitabın standart monografisidir; Commons'taki bazı görseller bu yayından alınmıştır.

Surlu bir kalenin önünde tüfek tutan yeniçeriler ve savunan Saint-Jean şövalyeleri.
Rodos kuşatması (1522): yeniçeriler ve savunan Saint-Jean şövalyeleri. Süleymannâme, vr. 149a; Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, H. 1517.Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi; Wikimedia Commons · Kamu malı · Kaynak

Matrakçı'nın Süleymannâme'siyle karıştırılmamalıdır

Aynı adı taşıyan başka bir eser daha vardır: Matrakçı Nasuh'un Süleymannâme'si. TDV'ye göre bu eser, Mecmaʿu't-Tevârîh adlı serisinin dördüncü cildini oluşturur; Süleyman'ın saltanatını 1520-1537 arasında (Topkapı Revan Köşkü 1286) ve sonraki seferlerle ilgili başka nüshalarda işler. Arifî'nin eseri Farsça manzumdur ve saray figür resimleriyle bilinir; Matrakçı'nın eseri ise ayrı bir yazar ve ressamın, farklı bir metnidir.

Sanatçılar

Hamiler

Benzer eserler

Ekoller

Konular

Teknikler

Koleksiyonlar

Kaynaklar

Bu sayfa özet bilgi verir; tarihler ve atıflar kaynaklara göre değişebilir. Hata gördüyseniz düzeltme önerin. Son güncelleme: 10.10.2026.